Okuyucunun durumu
Bir tartışmada biri şöyle diyor: “Müşterilerimiz bu özelliği kullanmıyor.” Diğerleri başlarıyla onaylıyor. Konuşma, mesele kesinleşmiş gibi ilerliyor. Sonradan kimsenin bunu kontrol etmediği, ifadenin birkaç görüşmeden kalan bir izlenimden ibaret olduğu ortaya çıkıyor. Kendinden emin söylenen ifadeler, çoğu zaman kimse fark etmeden kabul görmüş gerçeklere dönüşür.
Temel fikir
Doğrulanmış bilgiler, varsayımlar ve yanıtsız sorular görünür olduğunda tartışma daha net hale gelir. Bu ayrımları birlikte yapın; böylece kendinden emin söylenen bir ifade sessizce kabul görmüş bir gerçeğe dönüşmez.
Uygulama adımları
- Soruyu tanımlayın. Önce tartışmanın hangi soruyu yanıtlamaya çalıştığı üzerinde anlaşın. “Raporlama özelliğini kullanımdan kaldırmalı mıyız?” net bir sorudur. Net bir soru olmadığında herkes farklı sorularla ilgili bilgiler getirir ve neyin önemli olduğunu anlamak zorlaşır. Soruyu herkesin görebileceği bir yere yazın: ortak bir belgenin en üstüne, bir konunun açılış gönderisine ya da toplantıdaki bir panoya.
- Bilinen bilgileri listeleyin. Gruptan, soruyla ilgili kesin olarak bildiklerini paylaşmasını isteyin. Bilinen bilgi, doğrulanabilir bir şey olmalıdır: bir rapordaki rakam, belgelenmiş bir karar, bir müşteriden doğrudan alıntı ya da bir politika. Her maddeyi kısaca kaydedin. Titiz davranın. Biri “Müşterilerin çoğunun bunu kullanmadığını biliyoruz” derse, bunun nereden geldiğini sorun. Yanıt “Satış ekibinden duydum” ise, bu madde büyük olasılıkla bir sonraki kategoriye aittir.
- Kaynak kalitesini belirleyin. Bilinen her bilgi için nereden geldiğini ve ne kadar güvenilir olduğunu not edin. Tüm müşterileri kapsayan bir kullanım raporu, üç müşterinin geri bildiriminden daha güçlüdür. Güncel bir rakam, iki yıl öncesine ait bir rakamdan daha güçlüdür. Kaynak kalitesi, grubun her bilginin ne kadar ağırlık taşıyabileceğine karar vermesine yardımcı olur. Güçlü, orta ya da zayıf gibi basit bir derecelendirme genellikle yeterlidir. Amaç, bir araştırma projesi yaratmak değil, güvenilirliği görünür kılmaktır.
- Varsayımları görünür kılın. Tartışmanın dayandığı ancak henüz doğrulanmamış inançları listeleyin. Sık görülen varsayımlar arasında müşteri davranışı, maliyetler, takvimler, diğer ekiplerin planları ve karar vericilerin ne istediği hakkındaki inançlar yer alır. Herkesi, kendi varsayımları dahil, eklemeye davet edin: “Gelecek yıl bütçenin aynı kalacağını varsayıyorum.” Bir varsayımı dile getirmek eleştiri anlamına gelmez. Çoğu tartışmanın ilerleyebilmesi için bazı varsayımlara ihtiyaç vardır. Risk, hangi ifadelerin varsayım olduğunun bilinmemesinden kaynaklanır.
- Açık soruları görevlendirin. En önemli varsayımları ve boşlukları soruya dönüştürün; her birini kimin, ne zamana kadar yanıtlamaya çalışacağı konusunda anlaşın. “Geçen çeyrekte kaç müşteri raporlama özelliğini kullandı? Jordan kullanım verilerini cuma gününe kadar kontrol edecek.” Yanıtı farklı çıktığında kararı en çok değiştirecek sorulara odaklanın. Yanıtlar geldiğinde maddeleri varsayımlardan bilinen bilgilere taşıyın; bir varsayımın yanlış olduğu anlaşılırsa tartışmayı gözden geçirin. Canvas’ı güncel tutun; böylece sonradan katılanlar nelerin ve neden değiştiğini görebilir.
Uygulamalı örnek
Kurgusal örnek
Kişiler ve ayrıntılar bir yaklaşımı göstermek için uydurulmuştur. Herhangi bir sonuç bildirmez.
Operasyon liderlerinden oluşan bir çevre, ekip toplantılarını haftalıktan iki haftalığa almayı tartışıyor. Ev sahibi Meera, ortak bir canvas açıp soruyu yazıyor: “İki haftalık toplantılar 10 ila 20 kişilik ekipler için işe yarar mı?”
Üyeler bilinen bilgileri listeliyor. Bir üye, ekibinin bir yıl önce bu düzene geçtiğini ve ekibinin takip verilerine göre proje teslim sürelerinin değişmediğini paylaşıyor. Meera kaynağı not ediyor: tek bir ekibin verisi, orta güçte. Başka kimsenin verisi olup olmadığını soruyor; kimsenin yok.
Başka bir üye, “İnsanlar daha az toplantı tercih ediyor” diyor. Meera bunun nereden geldiğini soruyor. Üye, kendi ekibinin gayriresmî yorumlarından geldiğini söylüyor. Grup bu ifadeyi varsayımlara taşıyor.
İki varsayım daha ortaya çıkıyor: acil konuların toplantı dışında ele alınabileceği ve yöneticilerin toplantılar arasında ekipleriyle iletişimi sürdüreceği. Meera bunları açık sorulara dönüştürüp gönüllü istiyor. İki üye, ekiplerinin acil konuları nasıl ele aldığını paylaşmayı kabul ediyor.
Sonunda canvas’ta iki bilinen bilgi, üç varsayım ve sorumlusu belirlenmiş iki açık soru yer alıyor. Tartışmaya sonradan katılan bir üye, canvas sayesinde tartışmanın nerede olduğunu kolayca görebildiğini söylüyor.
Yardımcı araç: Olgular, varsayımlar ve bilinmeyenler canvas’ı
Soru: ________
Bilinen bilgiler
| Bilgi | Kaynak | Güç (güçlü / orta / zayıf) |
|---|---|---|
Varsayımlar - ________ - ________
Açık sorular
| Soru | Kim araştıracak | Ne zamana kadar |
|---|---|---|
Sınırlar
- İnsanların ifadelerine suçlama gibi hissettirecek şekilde itiraz etmeyin. Kaynakları merakla sorun.
- Her tartışmada tam bir canvas gerekmez. Soru önemli olduğunda ve kendinden emin iddialar sonucu şekillendirdiğinde kullanın.
- Çevrelerdeki ortak canvas’lara gizli bilgileri eklemeyin.
Üye eylemi
Katıldığınız bir tartışmadaki olguları, varsayımları ve bilinmeyenleri etiketleyin. Tartışmaya yardımcı olacaksa etiketlediklerinizi grupla paylaşın.
Tartışma sorusu
Ekibinizin bir zamanlar gerçek gibi ele aldığı bir varsayım neydi ve bunun gerçek olmadığını nasıl fark ettiniz?
