Okuyucunun durumu
Farklı ülkelerden, sektörlerden veya kurum türlerinden üyelerin bulunduğu bir çevrede mesleki bir deneyiminizi paylaşıyorsunuz. Bunun sizin için işe yaradığını biliyorsunuz. Ancak okuyucular, deneyiminizi şekillendiren düzenlemeleri, piyasa koşullarını, görev tanımlarını veya yerleşik uygulamaları bilmiyor olabilir. Bu nedenle uyarlanamayacak bir tavsiyeyi benimseyebilir ya da işe yarayacak bir tavsiyeyi göz ardı edebilirler.
Temel fikir
Tavsiyeler, dinleyen kişi hangi ortamda ortaya çıktığını bildiğinde çok daha iyi yol alır. İlgili kısıtları ve yerleşik uygulamaları açıklayın; böylece meslektaşlarınız neyin kendi durumlarına aktarılabileceğine karar verebilir.
Uygulama adımları
- Ortamı tanımlayın. Deneyiminizin nereden geldiğini kısaca anlatın: ülke veya bölge, sektör, kurumun türü ve büyüklüğü ve sizin rolünüz. Genellikle bir ya da iki cümle yeterlidir. "Ontario'daki bir devlet hastanesinde 15 kişilik bir klinik destek ekibini yönetiyorum" cümlesi, ortam hakkında okuyucuya çok şey söyler. Önemliyse zaman dilimini de belirtin; özellikle kuralların veya piyasaların hızlı değiştiği alanlarda bu önemlidir. Beş yıl önce işe yarayan uygulamalar bugünkü koşulları yansıtmayabilir.
- Tanıdık olmayan terimleri açıklayın. Sizin ortamınızın dışında anlaşılmayabilecek terimleri, kısaltmaları ve unvanları belirleyip kısaca açıklayın. "Registrar", "controller" veya "superintendent" gibi bir unvan, ülkeden ülkeye ve sektörden sektöre çok farklı anlamlara gelebilir. Mevzuat veya kurum adları gibi yerel kısaltmalar başka yerlerdeki okuyucular için hiçbir şey ifade etmeyebilir. Emin değilseniz açıklayın. Çoğu okuyucu, ihtiyaç duymadığı kısa bir açıklamayı atlamayı, ihtiyaç duyduğu bir açıklamayı tahmin etmeye çalışmaya tercih eder. Parantez içinde kısa bir ifade genellikle yeterlidir.
- Kısıtları belirtin. Yapabildiklerinizi şekillendiren koşulları söyleyin: yasalar, düzenlemeler, sendika sözleşmeleri, bütçeler, satın alma kuralları, kültürel beklentiler, piyasa koşulları veya kurum politikaları. Bu kısıtlar çoğu zaman bir yaklaşımı neden diğerine tercih ettiğinizi açıklar ve okuyucuların en çok eksikliğini duyacağı ayrıntılardır. Örneğin: "Kamu sektöründe ücretler ulusal anlaşmalarla belirlendiği için mali teşvik sunamadık; bunun yerine çalışma saatlerinde esnekliğe odaklandık."
- Yerel uygulamayı genel ilkeden ayırın. Dersinizin ortamınıza bağlı olan kısımlarını, daha geniş ölçekte geçerli olabilecek kısımlardan ayırın. Belirli yaklaşım yerel olabilir, ancak arkasındaki ilke başka yerlere de taşınabilir. "Çalışma saatlerinde esneklik sunmak" yerel bir uygulamadır; "ücretler sabitken çalışanları takdir etmenin parasal olmayan yollarını bulmak" ise başkalarının uyarlayabileceği bir ilke olabilir. Bunu açıkça belirtmek, farklı ortamlardaki okuyucuların uymayacak şeyleri kopyalamadan işe yarayanı almasına yardımcı olur.
- Karşılaştırmaya davet edin. Sonunda başkalarını, kendi ortamlarında işlerin nasıl yürüdüğünü paylaşmaya davet edin: "Mali teşviklerin mümkün olduğu yerlerde başkaları bunu nasıl ele alıyor?" veya "Özel sektör kuruluşlarında bu farklı mı?" Karşılaştırma tartışmayı zenginleştirir ve herkesin kendi uygulamalarını daha net görmesine yardımcı olur. Bir ortamda apaçık görünen uygulamalar, başkalarının aynı sorunu nasıl ele aldığını görünce çoğu zaman bilinçli birer tercih olarak görünmeye başlar.
Uygulamalı örnek
Kurgusal örnek
Kişiler ve ayrıntılar bir yaklaşımı göstermek için uydurulmuştur. Herhangi bir sonuç bildirmez.
Almanya'da bir üretim şirketinde İK yöneticisi olan Amina, çıraklar arasındaki işten ayrılmaları azaltmaya dair bir deneyimini İK profesyonellerinin yer aldığı küresel bir çevrede paylaşıyor. İlk taslağında yalnızca, her çırağı özel bir mentorla eşleştirmenin işten ayrılmaları belirgin biçimde azalttığını yazıyor.
Paylaşmadan önce bağlam ekliyor. Ortamı tanımlıyor: 600 kişilik bir üretici firma ve üç yıllık programlara katılan çıraklar. Almanya'daki "çıraklığın" iş ile meslek okulunu birleştiren resmî bir ikili sistem olduğunu, bunun başka yerlerdeki programlardan farklı olabileceğini açıklıyor. Bir kısıtı belirtiyor: Mentorluk düzenlemesi için seçilmiş bir çalışan organı olan iş konseyinin onayı gerekmişti. Yerel uygulamayı, yani iş konseyinin onayladığı resmî mentor atamasını, genel ilkeden ayırıyor: Kariyerinin başındaki çalışanlara sorularıyla başvurabilecekleri tutarlı bir kişi sağlamak.
Sonunda şunu soruyor: "Programların daha kısa veya daha az resmî olduğu yerlerde başkaları çırakları veya stajyerleri nasıl destekliyor?" Birleşik Krallık, Kanada ve Hindistan'dan üyeler izleyen hafta boyunca yanıt veriyor ve her biri ilkenin kendi ortamında nasıl uygulanabileceğini anlatıyor. Bir üye, iş konseyine ilişkin açıklamanın, benzer bir fikrin kendi şirketinde neden işe yaramadığını anlamasına yardımcı olduğunu söylüyor; çünkü orada çalışanların onayı hiç alınmamış.
Yardımcı araç: Bağlam bilgilendirme şablonu
Bir deneyimi paylaşırken kısa bir bağlam notu ekleyin.
Ortam: ________ (ülke veya bölge, sektör, kurum türü ve büyüklüğü, benim rolüm)
Zaman dilimi: ________
Açıklanması gerekebilecek terimler: - ________: ________ - ________: ________
Yaptıklarımızı şekillendiren kısıtlar: ________
Yerel uygulama: ________
Aktarılabilecek genel ilke: ________
Başkalarına sorum: ________
Sınırlar
- Bağlam açıklamalarınızı işvereninize veya müşterilerinize ait gizli bilgilerden arındırın.
- Bütün ülkeler veya kültürler hakkında genellemeler yapmaktan kaçının. Ulusal bir klişeyi değil, kendi ortamınızı anlatın.
- Yerel bir kuralın nasıl işlediğinden emin değilseniz, bunu kesin bir olgu gibi sunmak yerine belirtin.
Üye eylemi
Mesleki bir deneyiminizi, hangi kısımlarının yerel bağlama bağlı olduğunu açıklayan kısa bir notla paylaşın. Notu kısa tutun, ancak başka bir ortamdaki okuyucunun nelerin aktarılamayabileceğini görebilmesi için yeterince somut yazın.
Tartışma sorusu
Sizin ortamınızda standart olan ama başka yerlerdeki meslektaşlarınızı şaşırtabilecek bir mesleki uygulama nedir?
